چکیده

این تحقیق با هدف بررسی عوامل مؤثر بر میزان اثر بخشی تیم های امداد و نجات در جهت پاسخگوئی به بحران‌ها در سطح استان ایلام انجام پذیرفته است. جامعه آماری این تحقیق کلیه امدادگران و نجاتگران عضو داوطلب جمعیت هلال احمر استان ایلامدر سال 1392 است که تعداد کل آنها 1200 نفر می باشد که از این تعداد 700 نفر نجاتگر و 500 نفر امدادگر می باشند. از این تعداد 291 نفر بر اساس جدول تعیین حجم "کرجسی و مورگان" انتخاب و به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای در مطالعه شرکت نموده اند. با توجه به نرخ برگشت تعداد 281 نفر پرسشنامه ها را تکمیل و عودت نموده اند. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه سنجش اثربخشی و متغیرهای مستقل استفاده شده است. روایی پرسشنامه‌ها از نظر صاحبنظران شامل کارشناسان حوزه امداد و نجات و مدیریت بحران و اساتید دانشگاه مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن نیز از طریق محاسبه آلفای کرونباخ مورد سنجش قرار گرفت و به این ترتیب با استفاده از یک مطالعه راهنما پرسشنامه در اختیار 30 نفر از آزمودنی ها قرار گرفت و ضریب آلفای کرونباخ (89/0α=)محاسبه گردید که نشان از ضریب پایایی مناسبی دارد.این تحقیق از لحاظ هدف کاربردی، درجه کنترل میدانی و نحوه گردآوری داده ها از نوع پیمایشی است.روش تحقیق علی-ارتباطی بود. متغیر وابسته این تحقیق اثربخشی تیم های امداد و نجات در جهت پاسخگوئی به بحران‌ها بود که در غالب میزان تحقق وظایف این تیم ها و با استفاده از مقیاس فاصله‌ای (امتیاز 1 تا 5) مورد سنجش قرار گرفت. روش های آماری مورد استفاده در این تحقیق مشتمل بر" آمارتوصیفی" و"آمار تحلیلی" بود وداده پردازی به کمک نرم افزارSPSSنسخه 20 انجام پذیرفت. نتایج حاصل از ضریب همبستگیگشتاوری پیرسون بین متغیرهانشان داد که میزان تجهیزات به کارگیری شده، نوع تجهیزات به کارگیری شده، میزان علاقه اعضای تیم‌ها، میزان روحیه کار تیمی و دسته جمعی ومیزان آمادگی جسمی و روانی اعضای تیم های امداد و نجاتبا اثر بخشی این تیم ها رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج حاصل از برآورد تحلیل رگرسیون چند گانه جهت بررسی نقش متغیرهای مستقل در تبیین متغیر وابسته نشان داد اثر بخشی تیم های امداد و نجات توسط دو متغیر علاقه اعضای تیم‌های امداد و نجات و آمادگی جسمی – روانی اعضای تیم های امداد و نجات، تبیین شدند.

کلمات کلیدی: مدیریت بحران، بحران، اثر بخشی، تیم های امداد و نجات، حوادث و سوانح و استان ایلام.

لینک ثابت | نسخه قابل چاپ |

امتیاز :

نوشته شده در تاریخ 1394/5/10 و در ساعت : 20:05 - نویسنده : alwaysuptodate

بحران طلاق

بحران طلاق

فرمت فایل: WORD (قابل ویرایش)

مقدمه

در سال 1365 در برابر هر 340 هزار و 342 ازدواج،‌35 هزار و 211 طلاق در كشور ثبت شده است. اين آمار در سال 1375 به 479هزار و 263 ازدواج در برابر 37 هزار و 817 طلاق و در سال 1381 به 650هزار و 960 ازدواج در برابر 67هزار و 256 طلاق مي‌رسد. اگر چه آمارهاي مربوط به طلاق به دلايل مختلف از جمله ثبت نشدن در دفاتر، جاري كردن صيغه شرعي طلاق بدون درج محضري آن و...با كم شماري مواجه مي‌شوند و چندان قابل استناد نيستند، ولي بررسي همين آمار و محاسبه شاخص‌هايي چون نسبت طلاق به ازدواج و يا نسبت طلاق به كل جمعيت نشان دهنده آن است كه اين آمار طي سال‌هاي مختلف با نوساناتي روبه‌رو بوده است. بررسي رقم مطلق طلاق طي سال‌هاي 1365 تا 1381 نشان دهنده افزايش آمار طلاق طي سال‌هاي مورد بررسي است اما محاسبه شاخص‌هاي آماري نشان مي‌دهد در سال 1365 شاخص طلاق با افزايش روبه‌روست سپس طي سال‌هاي 1370 تا 1377 به‌تدريج كاهش مي‌يابد و از سال 1379 تا 1381 اين آمار مجدداً افزايش مي‌يابد. اين امر، گوياي آن است كه اگرچه به گفته جمعيت‌شناسان افزايش طلاق با افزايش ازدواج رابطه‌اي مستقيم دارد، ولي به صورت غير‌مستقيم نوسانات شاخص‌هاي طلاق تحت تأثير عوامل اقتصادي و اجتماعي و همچنين مسايل حقوقي است، چنانكه وضع قوانين و مقررات مي‌تواند با تسهيل روند طلاق آن را به ميزان طبيعي خود نزديك كرده و فضايي ايجاد كند كه بسياري از زوج‌هايي كه در عمل، دگي اشويي آنان به بن‌بست رسيده است و به دليل مسايل حقوقي قادر به جدايي نيستند، اين مرحله را پشت سر‌بگذارند و يا با ايجاد موانع حقوقي و قانوني آمار طلاق را كاهش دهد.