طب در ايران فرمت فایل: WORD (قابل ویرایش) قدمت علم طب در ايران تقريباً به نزديكي آغاز تمدّن بشر برميگردد. طبق افسانههاي تاريخي ايران، آغاز طبّ ايران به جمشيد، چهارمين پادشاه افسانهاي اين سرزمين نسبت داده شده است. طبّ باستاني ايران پيوندي جدائيناپذير با آئين زردتشتي كه در اوستا ذكر شده است، دارد. جراحي (كارد پزشكي) در ايران باستان فقط در صورتي انجام ميگرفت كه درمان با گياه، دارو، تلقين و ... مفيد واقع نميشد. يكي از قديميترين شواهد مربوط به انجام جراحي در ايران به 4850 سال قبل مربوط ميشود كه بصورت ترپاناسيون (برداشتن بخشي از استخوان) جمجمه در يك دختر هيدروسفال سيزدهساله كه در كاوش باستاني يك مدفن دستهجمعي در شهر سوخته از اماكن باستاني نزديك شهرستان زابل كشف شده است. اوج شكوفائي علم طب در ايرانِ پيش از اسلام به تأسيس دانشگاه جنديشاپور توسط پادشاه ساساني شاپور اوّل برميگردد. اين دانشگاه در طي چند قرن بعنوان يكي از مهمترين مراكز علمي جهان متمدّن آن روز درآمده و دانشمندان بسياري از سراسر جهان بويژه يونان، روم و ... به آن روي آوردند. زبان تدريس در آن پهلوي و بويژه آرامي بود و اوّلين آكادمي علمي جهان به دستور خسروانوشيروان با تجمّع كليه دانشمندان مشهور جهان در زمينه پزشكي در آن تشكيل شد. اين دانشگاه در قرون هفتم و هشتم ميلادي كمك شاياني به پيشرفت پزشكي در اروپاي غربي نمود. با ظهور اسلام و گسترش آن به ايران، زبان رسمي علمي جهان اسلام (عربي) گسترش بيشتري يافت و دانشمندان و پزشكان مسلمان ايراني عموماً آثار بزرگ علمي خود را به زبان عربي تأليف نمودند.
برچسب ها : طب در ايران,مقالات علوم پزشکی,مقاله علوم پزشکی,مقاله پزشکی,مقالات پزشکی,دانلود مقالات علوم پزشکی,دانلود مقاله علوم پزشکی,دانلود مقاله پزشکی,دانلود مقالات پزشکی
| | | لینک ثابت | نسخه قابل چاپ | | امتیاز : |
نوشته شده در تاریخ 1393/10/20 و در ساعت : 20:40 - نویسنده : alwaysuptodate
